วัดแซบ!ไดอารี่

     วันนี้ตอนเย็นมาทำงานแทนพี่ตุ๊บลาแมร์ผู้ซึ่งติดภาระกิจในการไปรับรองเพื่อนที่มาเที่ยว ตอนเย็นวันนี้เลยเป็นบริกรสามหนุ่มสามมุม นำโดยหัวหน้าใหญ่ พี่ต้น หนุ่มใหญ่ผู้ซึ่งอายุเป็นปริศนาและใครบางคนแอบนินทาว่าเค้ามาเป็นบริกรบังหน้าอาชีพปั๊มซีดีเถื่อนตราstar egg รองหัวหน้าใหญ่  คุณพี่คริส อดีตนายแบบหนุ่มและนักแสดงผู้แปลงตัวเป็นหนุ่มนิวยอร์คลูกหนึ่ง แต่ป๋มคาดว่าพี่เค้าน่าจะเป็นตลกเก่ามาก่อนแน่ๆ รับส่งมุขกันได้ทั้งวัน และสุดท้าย ลูกสมุน น้องติ๊กเด็กเด๋อ วันนี้ร้านจะไปรอดไหมเนี่ย แต่ละตน แสบๆกันทั้งนั้น

     พอพี่ตุ๊บย่างกรายออกจากร้าน พี่คริสเริ่มก่อนเลย โดยการยุยงพี่ต้นให้ปิดร้านแล้วเอาเบียร์ในสต็อกมากินกัน ป๋มเห็นดีเห็นงามบอกว่าเด๋วจะลงไปเอาของสดมาทำกลับแกล้ม แล้วเดี๋ยวไล่ลูกค้าออกหมดเลย สนุกสนานกันใหญ่ พี่ต้นหัวหน้าใหญ่บอกว่า วันนี้สบายๆ เดี๋ยวสามทุ่มปิดบัญชีเลย (ปกติเค้าจะปิดกันประมาณสามทุ่มสี่สิบห้าไม่ก็สี่ทุ่ม) และจากข่าวลือก็คือ พี่ต้นปิดบัญชีนานมาก ถ้าปิดสี่ทุ่มนี่ถึงบ้านเที่ยงคืนแน่ๆ ป๋มก็หวั่นๆอยู่เหมือนกัน แต่เหมือนพี่ต้นจะอ่านใจป๋มออก  เค้าบอกป๋มกับพี่คริสเลยว่า “เนี่ย! ทำงานกับผมน่ะ สบายๆ ไม่เครียด ชิลๆ” ป๋มกับพี่คริสก็ได้แต่ยิ้มๆกัน

     พอถึงเวลาลูกค้าเริ่มเข้า มันก็ยุ่งๆนั่นแหละ แต่วันนี้มันมากันเยอะแฮะ โดยเฉพาะไอ้ออเดอร์Deliveryเนี่ย มากันอยู่ได้ ไหนจะอาหารในร้านอีกเยอะแยะมากมายสนานใจน่าดูชม ระหว่างที่ยุ่งๆอยู่เนี่ย คุณคริสเค้าจะคอยเข้ามาดูลาดเลาเป็นระยะๆว่าเป็นยังไงบ้าง ทำไหวไหมอะไรประมาณนี้ ป๋มก็อืม ซึ้งน้ำใจมากมายเพราะว่าแขกข้างนอกมันก็เยอะด้วย โต๊ะเต็มทุกตัว ส่วนบอสใฆย่ พี่ต้นเนี่ยจะเดินพูดพึมพัมๆอะไรไม่รู้คนเดียวแล้วก็มาแต่ละทีจะมีออเดอร์ติดไม้ติดมือมาด้วยเพียบทุกคราไป ไอ้ป๋มมันก็ทำไม่ทันแล้ว งานมันโหลดมาก เลยเรียกพี่แกให้ช่วยเอาอาหารที่ออกและพร้อมเสริฟแล้วไปลงโต๊ะนิดนึง แต่เรียกแล้วพี่แกเดินออกไปในทันที ป๋มก็เข้าใจว่าตัวเองคงพูดเสียงเบาไป จนพี่แกมาอีก ก็เรียกอีก เรียกอยู่สามสี่ครั้งจนมั่นใจแล้วว่า แกกำลังอยู่ในภวังของตัวเองหรือที่เราเรียกกันว่า”ลน”นั่นเอง ป๋มก็เลยต้องทิ้งานอย่างอื่นก่อนเพื่ออกอาหารเพราะเดี๋ยวมันจะเย็นชืดซะก่อน มือนึงถือหม้อต้มยำ อีกมือถือแกงเขียวหวานซีฟู้ด อันนี้ชั้นจำได้แม่นยำมาก กำลังจะเดินออกประตู เห็นเงาดำตะคุ่มๆของบอสต้นกำลังจะเดินเข้าครัวมา แล้วตามสถิติแล้ว พี่ต้นไม่เคยดูอยู่แล้วว่าใครกำลังจะเข้าจะออกจากครัว พี่แกจะถีบประตูด้วยความรุนแรงอยู่เป็นประจำถ้ามือไม้เต็มไปด้วยจานชาม  ทีนี้ป๋มว่าป๋มอ่านเกมขาดแล้วนะ เอาเท้ายันประตูรอรับแรงกระแทกไว้ก่อน ยังเอาไม่อยู่ครับพี่ท่าน แทบกระเด็น ซุปและเขียวหวานทะเลร้อนๆเกือบหกรดตัวเอง ตอนแรกพี่เค้ามองหน้าแบบว่า โห!ไรว้า ยืนขวางประตู ไม่เห็นเหรอว่าคนมันแรง แต่พอพี่แกเหลือบเห็นของในมือป๋มเค้าเลยรีบเข้ามาขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ ป๋มก็เคืองดิ เลยบอกไปว่า โห!พี่เอากันงี้เลยหรอ ลวกไปพองนะพี่ พองไปมันก็เจ็บ แล้วก็เดินไม่สนใจ ทำงานต่อไป

     จนสามทุ่ม พี่ต้นก็เริ่มปิดบัญชีจริงๆโดยที่ทิ้งลูกน้องสองคนให้ทำงานกันต่อไปอย่างไร้ชะตากรรม จนในที่สุดลูกค้าโต๊ะสุดท้ายก็ลุงออกไป พี่ต้นก็ยังนั่งปิดบัญชีอยู่ จนคนครัวเม็กซิกันทยอยกันกลับบ้านหมดแล้ว พี่ต้นก็ยังนั่งปิดบัญชีอยู่ จนห้าทุ่มกว่าๆ พี่แกจึงได้สำเร็จการปิดบัญชี ป๋มกับพี่คริสออกมายืนนอกร้าน พี่ต้นวิ่งตามออกมาเตรียมปิดประตูร้าน พี่ต้นถามหาแม่กุญแจว่าป๋มหรือพี่คริสเอาออกมาไหม ก็ไม่รู้นี่นาว่าอยู่ไหน แล้วพี่ก็ไม่ได้บอกป๋มด้วยง่ะ พี่ต้นแกหงุดหงิดกระพัดกระเฟียดมาก หยั่งกับกระทิงเปลี่ยวโวยวายๆใหญ่ ป๋มกับพี่คริสได้แต่ยืนมองหน้ากันขำๆ

     ระหว่างนั่งรถกลับบ้านมานั่งนึกๆดู ตอนที่พี่ต้นลั่นวาจาไว้ว่า”เนี่ย! ทำงานกับผมน่ะ สบายๆ ไม่เครียด ชิลๆ” เอ่อ! พี่ครับ ป๋มกับพี่คริสน่ะชิลกันสุดๆแล้ว มีพี่คนเดียวนี่แหละครับที่ไม่ชิล

     ถึงบ้านเที่ยงคืนจริงๆด้วย เป็นไปตามคำที่ชาวบ้านเค้าล่ำลือจริงๆ ของเค้าแรงจริงนะเนี่ย