โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ ไดอารี่

     วันนี้ได้รับสายตรงจากคุณนายเจน อดีตดาวจากสาธิตสามย่าน ว่าคุณพ่อเธอชวนไปทานอาหารเย็นกัน เอาสิฮะ ป๋มกับคุณปีเตอร์ คุป ถึงกับเนื้อเต้น ลาภลอยมาตกตกลงอยู่ตรงหน้า รถขนส้มคว่ำตรงหน้าชัดๆ หึหึ

     แต่เรื่องของเรื่องก็คือ ไม่รู้จะแต่งตัวยังไงน่ะสิ ไปทานข้าวกับผู้หลักผู้ใหญ่ ต้องแต่งเรียบร้อยขนาดไหน เอ!หรือว่านอกเวลางานแล้วควรจะแต่งสบายๆ

     ปกติแล้วใส่กางเกงจำพวกสแล็ค เสื้อเชิ้ตแขนยาวไม่เป็นเอามากๆ  ใส่แล้วขนลุกซู่ แต่ถ้าใส่แบบนั้นไป ก็จะเกินหน้าเกินตาคุณปีเตอร์ คุปเกินไปไหม ถ้าใส่เสื้อยืดกางเกงยีนไป จะดูไม่ถูกกาละเทศะไหมนี่

     สุดท้ายแล้วคุณปีเตอร์ คุปก็เลยโทรไปถามเจนว่าต้องแต่งแบบไหน คุณเจนบอกว่าแต่งง่ายๆสบายๆ เย้! เรารีบถอดแสล็คขว้างทิ้งแทบไม่ทัน แต่ก็นะ ยังไงไปกับผู้ใหญ่ เลยใส่ยีน เสื้อเชิ้ตแล้วก็เสื้อนอกแล้วกัน ส่วนปีเตอร์ใส่ไปง่ายๆจริงๆ เอาฟะ ป๋มไม่เสี่ยงดีกว่า

     ไปถึงโรงแรม คุณพ่อคุณเจนและเพื่อนคุณพ่อก็รอการมาของพวกป๋มอยู่แล้ว โอ้!มีผู้หลักผู้ใหญ่น่าเกรงขามอยู่ถึงสองคน โชคดีที่แต่งแบบนี้มา

     คุณพ่อพาไปทานอาหารจีน ร้านดูหรูหราเอาการ ป๋มกับปีเตอร์ คุป มองหน้าแล้วยิ้มอย่างเข้าใจกัน คงคิดตรงกันว่า ถ้าให้มาเองคงไม่มีโอกาสหรอก หึหึหึ

     การไปกินข้าวกับผู้หลักผู้ใหญ่เนี่ย มันเกร็งหน้าดูเลยนะเนี่ย แถมเป็นคนที่มีหน้าที่พาลูกสาวสุดสวยเค้าพาเที่ยวด้วย เลยยิ่งเกร็งไปกันใหญ่ ยิ่งกว่าไปออกเดทอีกนะเนี่ย เลยต้องทำการเทคแคร์ดูแลดีๆหน่อย คอยตักข้าวตักน้ำให้ เกิดมาไม่เคยทำเลยนะนี่  คุณเจนควรจะภูมิใจเลยนะว่าเธอน่ะเป็นคนแรกเลย ปกติอยู่บ้านเป็นคุณชายไง หึหึหึ

     ทานเสร็จแล้วก็ไปส่งกลับที่โรงแรม แต่เราชาวคณะสาธิตสามย่านตกลงใจกันว่าจะไปย่ำTime Squareกันต่อ เพราะมันอยู่ใกล้โรงแรมด้วย อีกอย่างคุณเจนยังไม่เคยไปตอนกลางคืนด้วย ก็เดินดุ่มๆไปกัน ถ่ายรูปๆๆ แสงสีสวยงาม แต่ก็คราคร่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก ถ่ายกันจนไม่รู้จะทำไรแล้ว เลยไปหม่ำไอติมกัน ไปที่ร้าน Snow Cone ต่อแถวนานมั่กๆ ต่ออยู่เกือบชั่วโมง เราต้องเลือกรสไอติมแล้วก็เลือกเครื่องที่จะใส่ แล้วคนขายเค้าจะเอามาปู้ยี่ปู้ยำให้เป็นเนื้อเดียวกัน ราคาเกือบๆ$6 ใหญ่มั่กๆ จะกินหมดไหมฟะเนี่ย เดินออกจากร้าน คนก็ยังเยอะอยู่เลย มองนาฬิกา นี่มันก็เที่ยงคืนแล้วนี่นา คนยังเพียบ เดินผ่านคนต่อแถว ยังนึกในใจว่าขายต่อไหมครึ่งนึง เอามา$2 เพราะมันเยอะจริงๆ แล้วก็เดินวนๆแถวๆนั้นอีกพักนึง จึงเดินไปส่งคุณเจนที่โรงแรม เดี๋ยวไม่ถึงโรงแรมจะโดนคุณพ่อยิงเอาง่ายๆ

     กลับบ้านถึงบ้านตีหนึ่งกว่าๆเกือบตีสอง แต่อิ่มจัง ตังอยู่ครบ หึหึหึ

คุณปีเตอร์ คุป ไดเรนดอล และ คุณเจน ณ จตุรัสแห่งเวลา

เหวย เหวย เหวย

รูปนี้อภินันทนาการจากคุณปีเตอร์ คุป จ๋วยดี ชอบๆๆๆ เหมือนโปสเตอร์หนังรักเลย