หวัดดีไดอารี่ที่รัก

     มีภาระกิจต้องพาคุณเจน อดีตดาวโรงเรียนสาธิตสามย่านไปท่องเที่ยว เป้าหมายของเราวันนี้ก็คือ MOMA หรือ Museum of Modern Art วันนี้คุณปีเตอร์ คุป ไดเรนดอล รูมเมทร่างยักษ์และอารมณ์ดีม่ว่าง ติดภาระกิจการทำงานหาเลี้ยงชีพ ป๋มเลยต้องมาคนเดียว จะรอดไหมนี่ ลูกทัวร์วันนี้ยิ่งหน้าตาสวยงามไฉไลอยู่ หึหึ

      เรานัดกันที่MOMAกันประมาณสิบเอ็ดโมง ไอ้ป๋มก็ดันตื่นสายอีก ผลพวงจากการง่วงนอนเมื่อวาน ตื่นมาก็สิบโมงกว่าแล้ว ไปซับเวย์คงไม่ทัน ต้องอาศัยบริการแท็กซี่อีกแล้ว รีบๆออกจากบ้านโดยไม่ได้ดูอะไร มานั่งอยู่บนแท็กซี่ถึงได้เพิ่งเห็นว่า ฝนตกนี่หว่า ซวยแล้วๆ แจ็คเก็ตไม่กันน้ำซะด้วย ร้องเท้าผ้าใบอีกต่างหาก ได้ข่าวว่าหนาวด้วย

     ระหว่างทางคุณนายโทรถามว่าป๋มอยู่ไหนแล้ว ป๋มก็ว่าใกล้ๆแล้ว เค้าบอกว่าแถวยาวมากเลย ไอ้เราก็ เอาแล้วไง! ปล่อยให้หญิงสาวหน้าตางดงามยืนต่อแถวคนเดียวท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บแล้วสายฝนที่โปรยปรายคนเดียว ป๋มนี่ช่างเป็นสุภาพบุรุษเสียจริง ป๋มขอโทษนะกั๊บ

     มาถึงที่หมายประมาณสิบเอ็ดโมงครึ่ง โอ้แม่เจ้า คนเยอะเสียจริง นี่ขนาดฝนตกนะนี่ ก็เดินๆตากฝนไปดูว่าคุณนายอยู่ตรงไหน เดินๆไปก็ไม่เห็นเลยนิ เลยโทรถาม ปรากฏว่าคุณนายไปรออยู่ข้างในแล้ว ซื้อตั๋วไว้ให้ป๋มแล้วด้วย ใจดีจริง ว่าแล้วก็คว้ากระเป๋าตังค์มาเปิดเพื่อเอาเงินให้ เดชะบุญครับ รีบออกจากบ้านเกิน มีเงินสดในกระเป๋าอยู่5$ รีบหยิบง่ะ เลยต้องให้คุณนายออกไปก่อน สุภาพบุรุษอีกแล้ว

     ป๋มว่าใครที่ชอบศิลปะสมัยใหม่ หรือพวกป็อบอาร์ทนี่น่าจะชอบนะ อยู่ได้ทั้งวัน มีทั้งรูปวาด ภาพถ่าย รูปสลัก ที่ดูแล้วเก๋ไก๋ ชไนเดอร์ เต็มไปหมด  อุดมไปด้วยผลงานของศิลปินชื่อดังก้องโลกมากมาย เช่น Van Gogh, Picasso, Andy Warhol, Monet, Chagall และอีกมากมาย ศิลปินบางคนนี่ไม่รู้จัก แต่พอเห็นผลงานแล้วร้องอ๋อเลย

     เราสองคนเดินทอดน่องไปเรื่อย นี่ขนาดเดินดูแบบคร่าวๆนะ ดูเฉพาะอันที่ดังๆทั้งหลาย กว่าจะออกมาก็สองโมงกว่ๆาแล้ว ออกมาฝนเจ้ากรรมก็ยังตกอยู่อีก ตอนนี้รู้สึกหิวตงิดๆ ก็เลยนึกๆๆๆว่าจะไปไหนดี ป๋มต้องทำงานตอนหกโมงด้วย ก็เลยพาไปไปกินแถวๆLittle Italyแล้วกัน พาไปกินดีหน่อยแล้วกัน มื้อก่อนๆคุณพ่อเจ้าหล่อนอุตส่าห์เลี้ยง แล้วไหนป๋มยังพาเธอไปทรมานหลายทีแล้ว

     ไปทานที่ร้านAngeloที่ได้ยินคำล่ำลือมาว่าอร่อย โอ้แม่เจ้า อาหารจานใหญ่มาก จานนึงกินได้สองคนสบายๆ แต่เจ้าหล่อนไม่ค่อยยอมทาน ปล่อยให้ป๋มทานอยู่คนเดียว เจ้าหล่อนบอกว่ามันเลยเวลากินมาแล้ว ทานไม่ค่อยลง อยากกินหนมมากกว่า ได้ครับพี่ได้ครับ พี่เสนอป๋มสนอง ออกจากร้านAngelo ไปต่อที่ร้านข้างๆ กาแฟแก้วนึงกับทิรามิสสึอีกชิ้น โอ้แม่เจ้า! สวรรค์ชัดๆ ดูแล้วมื้อขนมนี่ถูกใจเจ้าหล่อนยิ่งนัก แต่มันอร่อยจริงๆนี่นา

     เสร็จจากกินหนมป๋มก็ต้องขอตัวไปทำงานที่ร้านนางฟ้าไทย ให้เจ้าหล่อนนั่งพักซักแป๊บนึง แล้วส่งไม้ผลัดให้คุณปีเตอร์ คุป ดูแลเจ้าหล่อนต่อ แล้วเดี๋ยวสามทุ่มเลิกงานแล้วมาเจอกันอีกที

     สามทุ่ม คุณปีเตอร์ คุปโทรมาบอกว่าให้ไปเจอที่St Mark ดงญี่ปุ่น ป๋มนึกออกในทันทีว่าจะไปกินร้านไหนกัน เคนข่าแน่ๆเลย (ร้านนี้เคยเขียนถึงเมื่อนานมาแล้ว) ไปแล้วก็กินๆๆๆ คุยๆๆๆถึงเรื่องสมัยเด็กๆ สมัยหนุ่มๆสาวๆกัน กินรอเวลาที่จะรอโน่ เพื่อนสาธิตสามย่านอีกคนที่จะตามมาสมทบจากNew Jersey รอนานมั่กๆ มันขับรถหลงเป็นชั่วโมง กว่าจะมาถึงก็เที่ยงคืนกว่าแล้ว เลยย้ายไปอีกร้านนึง  ไปกินหนม และดื่มกัน นั่งไปได้พักใหญ่ๆ ตีสองกว่าแล้ว เลยขอตัวพาคุณเจนไปส่งบ้าน (อ้อ! ตอนนี้เจ้าหล่อนย้ายมาพักอยู่กับน้องของเพื่อนเค้าแล้ว เพราะคุณพ่อได้บินลัดฟ้ากลับเมืองไทยไปแล้ว) นั่งแท็กซี่ไปส่ง เพราะมันดึกแล้ว รอซับเวย์คงจะนานเกิน ถึงบ้านเจ้าหล่อนตีสองครึ่ง ล่ำลาเล็กน้อยแล้วป๋มก็จ้ำๆ ฝ่าอากาศหนาวไปขึ้นซับเวย์กลับบ้าน รอรถอยู่ประมาณชั่วโมง ถึงบ้านเกือบตีสี่ ตายล่ะหว่า พรุ่งนี้เข้างานเช้าด้วย แถมต้องทำทั้งวันสิบสองชั่วโมงซะด้วย โอย........ย