Yo you guys!!!!!

วันนี้เป็นวันที่น่าปวดหัวอีกวันนึง

ทำไมน่ะรึ เดี๋ยวต้องเท้าความนิดส์นึงนะ

พี่ป๊อด โมเดิร์นด็อก ชื่อนี้มีใครไม่รู้จักบ้าง เราเองก็รู้จัก รู้จักดีเลยด้วยแหละ จะเชื่อหรือไม่ว่าเรารู้จักแกมาจนถึงวันนี้ก็สิบสี่ปีแล้ว ขอย้ำว่าสิบสี่ปีจริงๆ แต่ใครจะเชื่อว่าเรารู้จักกับแกเพราะแกเคยเป็นอาจารย์เรามาก่อน

แกเคยเป็นอาจารย์ฝึกสอนวิชาศิลปะเราเมื่อตอนที่ยังอยู่สาธิตสามย่าน ใช่สิเพราะตอนนั้นแกเป็นนิสิตคณะครุ ศิลป์นี่ ตอนนั้นก็สนิทกับแกเลยล่ะ แกยังเอาเดโมเพลงมานีมาให้ฟังตอนที่โมเดิร์น ด็อกยังไม่ออกเลย จนเรียนจบก็ไม่ค่อยได้เจอแกอีกเลย จนวันนึงเมื่อตอนที่เราทำรายการI-DNA เราก็มาเจอแกอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้ก็เลยขอเบอร์แกไว้เพื่อที่จะติดต่อกับแก หลังจากนั้นก็ยังเจอแกอยู่เป็นระยะๆเพราะต้องเรียกแกมาอ่านSPOTวิทยุ จนกระทั่งเราไปเรียนต่อที่นิวยอร์คก็ยังเดชะบุญที่ต้องคลุกคลีกับแกอีกเมื่อตอนที่แกมาเล่นรามเกียรที่นิวยอร์คนี่แหละ(ครั้งที่ทำให้พี่เสกกับพี่น้อยดังระเบิด) เมื่อต้องดูแลต้อนรับแกตลอดหนึ่งเดือน คราวนี้เลยทำให้รู้จักชาวคณะโมเดิร์นด็อกทั้งวงอีกด้วย (วันหลังจะมาเล่าความน่ารักของวงๆนี้กันดีกว่า)

จนเรากลับมาเมืองไทยก็ได้คุยกับแกบ่อยขึ้น เพราะแกเหมือนเป็นทั้งพ่อ พี่ ครู ที่มีคำสอนและคำปรึกษาที่ดีตลอดเวลา แล้วทีนี้แกก็เริ่มร่ำๆว่าแกอยากได้ผู้จัดการส่วนตัว เพราะที่ผ่านมาที่แกอยู่ในวงการนี้ แกทำอะไรเองตลอด ทั้งรับงานต่อรองขับรถ แต่ทีนี้แกกำลังจะออกอัลบั้มบอยป๊อดด้วย ประจวบเหมาะกับช่วงนั้นแกต้องเข้าห้องอัดเพื่อทำด็อกชุดใหม่อีกต่างหาก ไอ้เราก็นึกว่าแกเล่าให้ฟังเฉยๆ จนงันนึงเราก็พูดเล่นๆกับแกว่าพี่ช่วงนี้ผมว่างว่ะ เดี๋ยวจะไปเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้พี่ ทีนี้พี่เค้าแบบเฮ้ยเอาจริงป่าว มาเลยๆๆๆๆ เราได้ยินแบบนั้นแล้วปอกรกับการที่เบื่อชีวิตสุดขีดพอดีและอยากลองอะไรใหม่ๆกับชีวิต เราก็เลยรับปากตกลง ตอนหลังถึงมารู้ว่าแกอยากได้คนที่คิดและทำอะไรไปในทางเดียวกับแก พูดง่ายๆก็คือแกอยากได้คนที่ไว้ใจได้และคุยกันรู้เรื่อง แกไม่อยากไปหาคนนอกมาแล้วต้องมานั่งระแวงระวัง

เราก็ร่วมทุกข์ร่วสุขกับแกอยู่ได้ร่วมสามเดือน(ตลอดเวลาที่อัลบั้มบอยด์ป๊อดโปรโมท) แล้วตอนต้นปีก็มีข่าวคราวที่ทำให้คนทั้งประเทศเศร้า จึงทำให้งานหดหายและถูกยกเลิกไปเกินครึ่ง ทำให้แกเริ่มที่จะจัดการชีวิตตัวเองได้แล้ว เราก็เข้าใจแกนะว่า จะมาจ้างทำไมให้เปลืองตังถ้ามีแค่วันละงานขำขำ

แต่ถึงทุกวันนี้เราก็ยังทำให้แกอยู่กลายๆเป็นพวกงานอีเว้นหรือไปโชว์เดี่ยวๆตามที่ต่างๆ

แล้ววันนี้ที่เราบอกว่าปวดหัว ใช่สิ ก็แกดันไปรับงานซ้ำซ้อนกันน่ะสิ งานทางฝั่งเรานี่คอนเฟิร์มมาตั้งแต่สองเดือนก่อนแระ แต่แกคงลืมเลยไปรับงานกับอีกเจ้าไว้ด้วย แถมเวลายังทับกันเต็มๆอีกด้วย

เราปรึกษากับแกว่าวันนี้จะทำไงดี แกก็บอกว่าเดี๋ยววันนี้ต้องไปซ้อมกับวงที่งานของเราเดี๋ยวแกจะลองต่อรองดู เพื่อขอเลื่อนเวลานิดหน่อย เจ้าของงานก็ออกเหวอนิดหน่อยเมื่อเจอกาต่อรอง เค้าให้ได้เลทเต็มที่คือ30นาที แกก็ต้องโอเคกับหนทางที่เจ้าของงานให้มา

อีกงานนึงที่แกรับไว้แกจะต้องไปกับด็อกทั้งวงและต้องเกิดการต่อรองว่าขอให้งานนี้เสร็จตอนสองทุ่ม แล้วแกต้องรีบโดดลงจากเวทีทันทีตอนสองทุ่มแล้วตรงดิ่งขึ้นรถไฟฟ้าเพื่อไปโอเรนเต็ล

พอสองทุ่มปั๊บ เจ้าของงานที่เรารับมาก็เริ่มการโทรจิก จิกๆๆๆๆเป็นไก่เลย ก็อยากบอกนะว่าพี่เค้าอยู่ระหว่างทางแล้วไม่ต้องจิกมากฮะ จิกไปก็ไม่เร็วขึ้น ถ้าจะให้เร็วขึ้นก็ให้โทรไปBTSบอกให้รถไฟฟ้าไม่ต้องหยุดซักป้ายจนมากถึงป้ายที่หมาย ทีนี้เราก็ต้องทำการประนีประนอมยังไงก็ได้ให้เจ้าของงานสบายใจและมั่นใจว่าพี่ป๊อดจะมาทันแน่ๆ และทำทุกวิถีทางเพื่อจะให้พี่ป๊อดไปถึงงานได้ทันเวลา พูดมันง่ายกว่าทำเยอะเลย

แต่สรุปแล้วทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี แม้จะช้าไปนิดส์นึง เราก็ต้องแบบลั้นลากับเจ้าของงานให้เค้าสบายใจและทำให้พี่ป๊อดดูดี

เฮ้อ เหนื่อยจริงแต่ก็หนุกดีนะ อิอิอิ

ขออำลา

ปล วันหลังจะมาเล่าเรื่องด็อกหรือตอนที่ทำงานเป็นผู้ช่วยส่วนตัวตาป๊อดดีกว่า

ปล2 พรุ่งใครอยากเจอแกก็ไปได้ที่พารากอนฮอลตอนบ่ายโมงนะกับงานเปิดตัวเกม

ปล3 ด็อกชุดใหม่เจ๋งมาก.................................ก